Ogrodzenie budowlane

paść wśród sitowia.
41,19 A oto siedem krów innych wyszło za nimi, chudych i tak brzydkich, że
podobnie brzydkich nie widziałem w całym Egipcie.
41,20 Krowy chude i brzydkie pożarły owych siedem krów pierwszych, tłustych.
41,21 Gdy te znalazły się w ich brzuchach, nie było wcale znać, że tam weszły;
te, które je pożarły, były nadal tak samo chude jak poprzednio. I ocknąłem się.
41,22 A potem zobaczyłem we śnie siedem kłosów wyrastających z jednej łodygi,
zdrowych i pięknych.
41,23 Lecz oto siedem kłosów zeschniętych, pustych, zniszczonych wiatrem
wschodnim wyrosło po nich.
41,24 I te puste kłosy pochłonęły owych siedem kłosów pięknych. A gdy to
opowiedziałem wróżbitom, żaden nie potrafił mi wytłumaczyć.
41,25 Józef rzekł do faraona: Sen twój, o faraonie, jest jeden. To, co Bóg
zamierza uczynić, zapowiedział tobie, faraonie.
41,26 Siedem krów pięknych - to siedem lat, i siedem kłosów pięknych - to też
siedem lat; jest to bowiem sen jeden.
41,27 Siedem zaś krów chudych i brzydkich, które wyszły za tamtymi, i siedem
kłosów pustych i zniszczonych wiatrem wschodnim - to też siedem lat - głodu.
41,28 To, o czym mówię faraonowi, Bóg uczyni tak, jak pokazał faraonowi.
41,29 Bo nadejdzie siedem lat obfitości wielkiej w całym Egipcie.
41,30 A po nich nastanie siedem lat głodu; i pójdzie w niepamięć cała ta
obfitość w Egipcie, gdy głód będzie niszczył kraj.
41,31 Nie będą już wiedzieli o obfitości w tym kraju wskutek głodu, który potem
nadejdzie, bo będzie to głód bardzo ciężki.
41,32 Ponieważ ten sen powtórzył się dwukrotnie, faraonie, Bóg to już postanowił
i Bóg niebawem to uczyni.
41,33 Teraz więc niech faraon upatrzy sobie kogoś roztropnego i mądrego i
ustanowi go zarządcą Egiptu.
41,34 Niech faraon tak ustanowi nadzorców, by zebrać piątą część urodzajów w
Egipcie podczas siedmiu lat obfitości.
41,35 Niechaj oni nagromadzą wszelką żywność podczas tych lat pomyślnych, które
nadejdą. Niechaj gromadzą zboże do rozporządzenia faraona jako zaopatrzenie dla