Biała gołąbka : poemat dramatyczny w 5 aktach - strona 67
CARRARO (zmieszany).
Jakto? Wy nie jesteście?...
BIANCA (z goryczą).
Wszystkież dziewczęta winny być córami władców?
CARRARO (jakby do siebie).
Czarne oczy przy jasnych włosach...
BIANCA.
Tem was w błąd ludzie wprowadzili? Prawda, mam takie same oczy, jak i... jej wysokość. Niestety, najprostszą ze śmiertelniczek jestem. (Chce odejść).
CARRARO (z ogniem, zastępując jej drogę).
Najcudniejszą ze śmiertelniczek! najbardziej boską ze śmiertelniczek. (Nagle z przestrachem). Więc to nie wyście wtedy śpiewali? (Smutnie i nie dając czasu na odpowiedź). Ale teraz to już wszystko jedno.
BIANCA (żywo).
Śpiewałam ja.
Jakto? Wy nie jesteście?...
BIANCA (z goryczą).
Wszystkież dziewczęta winny być córami władców?
CARRARO (jakby do siebie).
Czarne oczy przy jasnych włosach...
BIANCA.
Tem was w błąd ludzie wprowadzili? Prawda, mam takie same oczy, jak i... jej wysokość. Niestety, najprostszą ze śmiertelniczek jestem. (Chce odejść).
CARRARO (z ogniem, zastępując jej drogę).
Najcudniejszą ze śmiertelniczek! najbardziej boską ze śmiertelniczek. (Nagle z przestrachem). Więc to nie wyście wtedy śpiewali? (Smutnie i nie dając czasu na odpowiedź). Ale teraz to już wszystko jedno.
BIANCA (żywo).
Śpiewałam ja.