Kosmetyki ekologiczne

widocznie szepnął dobrego do ucha, bo twarz jego naraz się rozjaśniła.
— Pójdźmy do lasu — rzekł - spotkamy może jakie pisklę zabite, wyrzucone z gniazda, jakie gniazdo opuszczone, a w niem jaj parę, może grzyb przed nami wyrośnie z pod mchu; nazbieramy chróstu, rozpalimy ognisko i obiad ugotujemy.
— Będzie obiad — szepnęła Marysia i blade usta dziecka uśmiechnęły się. — Dobry' Grześ — dodała, tuląc się do brata.
Grześ wyszedł z chaty, za nim pogonił promyczek złoty, ciesząc się, że chłopiec go zrozumiał. Za błoniem, przed chatą rozpostartem, widać było las gęsty i ciemny. Tam podążył Grześ; skowronki nad jego głową krążyły, nucąc wesoło, krocie muszek złotych kąpało się w słońcu; on podniósł w górę Marysię i rzekł:
— I ty wykąp się w słonku, rozgrzej rączyny w jego cieple, rozjaśnij oczęta. Bóg nas nie opuści.
Marysia z początku bladym uśmiechem mu odpowiadała, zgasłem spojrzeniem patrzała na kwiatki, wśród traw migające, zdawała się obojętnie słuchać śpiewu słowika; powoli je-