Firany na wymiar

cia, i tam chętnie pracować, gdzie fale życia pchną jego łódź.
— Toć wiosłem mogę fale odepchnąć i łódź wedle woli swej skierować, na to Bóg rozum i wolę nam daje — rzekła Hanna.
— Ale, gdy głosu Jego, co nam szepcze w duszy, rozumieć nie chcemy, wówczas burza wytrąca nam wiosło z ręki i fale stają się od nas potężniejsze — odparła księżna.
Hanna pochyliła główkę i zamyśliła się poważnie.
Wtem w przyległym pokoju rozległy się czyjeś kroki. Bogna poznała powracającą Julę i nie omyliła się.
Jula wbiegła zarumieniona, z rękoma złożonemi, zachwycona widocznie.
— Miłościwy książę gości nam przysłał — rzekła, zwracając się do księżny — sierot dwoje; dziewczynka młodsza, piękniejsza, niż wszystkie razem kwiaty łąk naszych.
— Sieroty! któż one? — wykrzyknęła Hanna, otrząsnąwszy się z zamyślenia.
— Mowa twoja tak bezładna, iż trudno cię zrozumieć — dodała księżna
— Koniuszy księcia jaśniej wam rzecz całą wyłoży — odparła Jula — już idzie tutaj.