Działki budowlane

Papa Lebicki bowiem miał szczęście do ludzi, umiał się podobać, gdy zechciał.
— Pan ma w sobie coś aksamitnego! — powiedziała mu w dowód najwyższego uznania próbantka z „Maison Euphrosine," — coś takiego, co bierze!... Wie pan?... daję panu małe słówko honoru, że pomimo pańskiego wieku, panem można się zająć więcej, aniżeli nie jednym młodym.
Lebicki oczy przymykał i przyciskając z gracyą doświadczonego viveur'a pulchną,, a zawsze trochę wilgotną rączkę panny Miszety do ust, szeptał tonem słodkiego wyrzutu:
— Kusicielko... łais łoi!...
Kusicielkę znów czarowały wytworne maniery, wszechstronność i wymowa „papy," który utrzymując honor starej gwardyi, nie kapitulował wobec płci pięknej, zwłaszcza gdy mógł jej jeszcze tak łatwo zaimponować, jak pannie z magazynu mód i konfekcyi damskiej.
Od czasu poznania się z dyrektorem, nie tylko humor, ale i widoki Lebickiego poprawiły się znacznie.
— Powiadani ci, kochany chłopcze —zwierzał się synowi,— jeśli mi ten podły los znowu jakiego psikusa nie wypłata, zdobędziemy fortunę, zobaczysz!... Jestem na drodze do zrobienia karyery na stare lata, daję ci słowo.