Preparat do szamba

młodszej jej siostry starał się zachowywać całkiem odmiennie i pozyskiwać względy dziewczyny, chociaż czynił to niezgrabnie z jakąś niedźwiedzią gracyą, odnosząc wręcz przeciwny skutek, niż zamierzał.
Bronia nie lubiła go i unikała jego towarzystwa.
Nie dawała mu wprawdzie poznać, że czuje do niego antypatyę, ale traktowała go tak ozięble, z taką obojętnością przyjmowała jego nadskakiwania i komplimenty, że bardzo rychło dorozumieć się musiał, iż dotychczasowe zachody jego były zupełnie stracone.
Udawał jednak, iż tego nie zauważył; nie mniej wszelako nosił w sercu ostrą, kolącą drzazgę, która go drażniła i dokuczała mu, chociaż się z tem ukrywał.
Od czasu zaś, gdy podpatrzył w niej bardzo nieśmiało okazywaną skłonność do Lebickiego, nabrał do niej cichej lecz głębokiej urazy i badawczo miał ich oboje na oku.
Wspólność ideałów, haseł, obowiązków i pracy z Sokolikiem, nie pozwalała mu wprawdzie zdradzić się przed nim ze swemi uczuciami, tem bardziej, iż wobec wyższych celów, którym obaj służyli i wobec wielkiej życzliwości, okazywanej młodszemu towarzyszowi przez wspólnego ich mistrza i przewodnika, nie wypadało mu stosunku tego narażać osobistemi pretensyami i wpro-