Bettina - strona 33
BETTINA.
I nie chcesz, abym ja zrobiła to, co ty... Idź Kalabro, idź, stary przyjacielu — kiedy będę zrujnowana, poratujesz mnie, a ja przyjmą twoją ofiarę.
KALABRO.
Wsiądę na naszą starą szkapę. Pęciny ma jeszcze mocne; i ja też, choć na to nie wyglądam, W mig będę tam i z powrotem. Ha! jeżeli baron ma serce, za kwadrans będzie u pani stóp.
BETTINA.
Idź już, nie mów mi o tym.
Scena XVII
Bettina, Stefani, który wchodzi z prawej, podczas gdy Kalabro wychodzi lewą stroną.
BETTINA na stronie.
www.autoservicemanager.pl
/>A jednak mam tę nadzieję!I nie chcesz, abym ja zrobiła to, co ty... Idź Kalabro, idź, stary przyjacielu — kiedy będę zrujnowana, poratujesz mnie, a ja przyjmą twoją ofiarę.
KALABRO.
Wsiądę na naszą starą szkapę. Pęciny ma jeszcze mocne; i ja też, choć na to nie wyglądam, W mig będę tam i z powrotem. Ha! jeżeli baron ma serce, za kwadrans będzie u pani stóp.
BETTINA.
Idź już, nie mów mi o tym.
Scena XVII
Bettina, Stefani, który wchodzi z prawej, podczas gdy Kalabro wychodzi lewą stroną.
BETTINA na stronie.
Reklama za free:
Linie diagnostyczne
Proponujemy Linie diagnostyczne. U nas, w naszym bogatym asortymencie.www.autoservicemanager.pl
STEFANI.
Szlachetny to uczynek, droga Bettino, godny ciebie, ale ma swoje niebezpieczeństwa.
BETTINA.
To pan, margrabio? O czym pan mówi?
STEFANI.
No! o tym, coś właśnie uczyniła.
BETTINA.
Był pan tu? Słuchałeś?
STEFANI.
Nie, niech mnie Bóg broni! Ale słyszałem,
BETTINA.
Margrabio!
STEFANI.
Nie gniewaj się, prószę, i nie broń się. Przyszedłem po prostu, jak zapowiedziałem, pożegnać się z panią. Nie było nikogo w sieni, nikogo w saloniku. Czekałem przyglądając się obrazom, aż się zjawi ktoś ze służby, kiedy mnie doszedł twój głos. Nie słyszałem wszystkiego dokładnie, ale zrozumiałem mniej więcej. Płaci pani mały dug i nie chce pani, aby wiedziano o tym. Kryje się pani nawet pod obcym imieniem; — poznaję cię po tym, Elżbieto. Czy w tym co złego, że miałem jeszcze jeden dowód twojej szlachetności, delikatności?...
BETTINA.
Ale... czy pan od dawna tu jest?
STEFANI.
Nie, nie więcej niż dwie minuty i, powtarzam, zrozumiałem tylko tak, mglisto ... Kiedym wchodził, ujrzałem pana von... Steinberg, który wychodził ogrodem. Nie odkłonił mi się. Czy ja mu co zawiniłem?
Oznaczenia: Linie diagnostyczne