Tanie meble kuchenne

ralnie, że kartki ich dostawały się do rąk zawsze czujnego Brühla, a stamtąd szły do Krystynopola.
Jak się zachowywał w podróży nasz p. Benedykt? z wielkim taktem od początku do końca, bo nie stracił zaufania starego królika Rusi, a jednocześnie umiał pozyskać dozgonną przyjaźń tulczyńskiego dynasty. Przypuszczamy nawet, że niemałą korzyść osiągnął i pod względem naukowym, spory bowiem kawał świata zwiedzili podróżni.
Wędrówkę jednak, jak to mówią, rzemiennym odbywano dyszlem; ledwie w lutym 1772 r. stanęli w Wiedniu. Tutaj doszła ich wiadomość o zgonie wojewodziny. Dziwna rzecz! nie wywołała ona żalu wielkiego nie tylko w sercu syna, ale i w otoczeniu bliższym, stanowiącym dwór krystynopolski, jeden tylko wojewoda tęsknił, choć uwolniony spod feruły, snadź się do mej nałamał, przyzwyczaił.
Żałobne nabożeństwo, solennie odbyte w jednym z kościołów wiedeńskich, było publiczną straty manifestacją, potem msze dość liczne za duszę nieboszczki ukoiły smutek; na jednej z nich przytomny był Ogiński, poseł Rzeczypospolitej przy dworze wiedeńskim; mowa tu o Jędrzeju, synu Tadeusza wojewody trockiego, a ojca Michała, znanego autora pamiętników. Ogińscy byli przeciwnikami Potockich, obecność więc ministra pełnomocnego na mszy, objawy jego współ-