Kosmetyki revlon

cudowne miejsce, zaraz tam westchną uczciwie na waszą intencję, to wam się przecie koniecznie dobrze opłaci.
Ona sobie zaraz zmiarkowała, że Florek sprawiedliwie mówi; ale mu już wolała dać zsiadłego mleka, bo się skarżyła, że jej kury w tym roku coś jaj nieść nie chcą.
Pożywili się należycie, podjedli oba. Dopiero dziad ociera gębę i woła na Beldonka:
— Uchyćże panią gospodynią za nogi!
A sam co prędzej piękną modlitwę za dobrodziejów odmówił głośno:
— „Pobłogosław, Panie Jezu Chryste, tym ludziom na zdrowiu, na szczęściu, na wszystkim, nagródź im we sto razy za to, co mię tu nakarmili, głodnego sługę Twego!"
Tak chłopak swoim porządkiem, a dziad swoim, zrobili co należało.
Więc ta Hebdzina miała już teraz okrutną wdzięczność dla Florka i nie chciała mu pozwolić, żeby spał w stodole czy w obórce, tyla mu zraiła posłanie w chałupie pod żarnami, w kącie jednym i jeszcze mu wyniosła z komory kożuch swego Maćka do przykrycia. Ale ta ciepło było i dziad nie chciał, tyla się domawiał:
— Kiej już, moja gosposiu, taka wasza łaska, to mi jacy jutro ochwiarujecie na drogę z pół serka, bo, widzę, u was krowy pięknie doją, to będą jeszcze lepiej... To wasze mleko okrutnie było smakowite i pewnikiem ser będzie jeszcze lepszy.
Ano, tak ta baba już nic nie odpowiedziała, bo może nie chciała, żeby znowu tyle łaski robić dziadowi.
Dobrze potem, jak już przepiały pierwsze kury, przychodzi do chałupy Hebda, wszedł i zaraz pyta:
— Był tu dziadek jaki?
— Cichojże — mówi baba — dyć śpi tam pod żarnami... Nasłałeś mi na noc człowieka i wychlapał a to garnek cały zsiadłego mleka!
Hebda nic, jeno strasznie wyrzekał, że Żydy w lesie ogromnie czujne; układł się i spał na werku.