środki czystości

częściej z rodziną w Neapolu. Krasiński zwykle zakwaterowywał w Rzymie i ciągle był w ruchu na drodze między Romą a Partenopą, tam i stamtąd — „nieraz smutny, a często chory, bardzo chory". Niekiedy i pani Komarowa razem z córką roztęsknioną przybywała nad Tyber, czy to dla przypatrzenia się wielkim uroczystościom kościelnym, czy dla spotkania się ze znajomymi, w owej bowiem epoce pełno tu było wędrowców z dalekich ukrain. W końcu roku 1841 pani Delfina przenosi się do Nicei, zawsze z niedomagającą rodzicielką; więc i poeta nasz wszystkie wolne, darowane mu chwile tu spędza.
To jeszcze, cośmy powiedzieli wyżej, nie dowodzi, by się kochankowie nie mieli z sobą spotykać poza Apenińskim Półwyspem; o pobycie ich na przykład w roku 1840 w Monachium, trwającym kilka tygodni, pan Gnatowski powiada, że „stanowi on punkt kulminacyjny miłości Krasińskiego i jest niezaprzeczenie najpiękniejszym okresem jego